சுவாமி விவேகானந்தர் சொற்பொழிவாற்ற வெவ்வேறு ஊர்களுக்குச் செல்வது வழக்கம் அப்படியாக ஒருமுறை அமெரிக்காவில் ஓர் ஊரில் தங்கியிருந்தார். அங்கு ஒரு நீரோடையும் பாலமும் இருந்தன.

ஒரு நாள் சுவாமி விவேகானந்தர், நீரோடைக் கரையில் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார். அங்கு இளைஞர்கள் சிலர், முட்டையோடுகளைத் துப்பாக்கியால் குறிவைத்து சுடுவதற்குப் பயிற்சி செய்துகொண்டிருந்தார்கள்.

அவர்கள், முட்டையோடுகளை ஒரு நூலில் கட்டி, நீரோடையில் மிதக்க விட்டிருந்தார்கள். அந்த நூல், நீரோடைக் கரையிலிருந்த சிறிய ஒரு கல்லில் கட்டப்பட்டிருந்தது. நீரோடை நீரின் அசைவுக்கு ஏற்ப, நூலில் கட்டப்பட்டிருந்த முட்டையோடுகள் இலேசாக அசைந்துகொண்டிருந்தன.

இளைஞர்கள் பாலத்தில் நின்று, ஓடை நீரில் அசைந்துகொண்டிருக்கும் முட்டையோடுகளைச் சுடுவதற்கு முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் துப்பாக்கியால் முட்டையோடுகளைச் சுட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் வைத்த குறி தவறித்தவறிப் போயிற்று. ஒரு முட்டையோட்டைக்கூட அவர்களால் சுட முடியவில்லை.

இளைஞர்களின் இந்தச் செயலை விவேகானந்தர் பார்த்தார். இவர்களால் இந்த முட்டையோடுகளைச் சுடமுடியவில்லையே! என்று நினைத்தார். அதனால் அவர் முகத்தில் புன்னகை தவழ்ந்தது. இதை அங்கிருந்த இளைஞர்களில் ஒருவன் கவனித்தான்.

அவன் விவேகானந்தரிடம், பார்ப்பதற்கு இந்த முட்டையோடுகளைச் சுடுவது சுலபமான செயல் போன்று தெரியும். ஆனால் நீங்கள் நினைப்பதுபோல், இந்த முட்டையோடுகளைச் சுடுவது அவ்வளவு சுலபமான செயல் அல்ல. நீங்களே முயற்சி செய்து பாருங்கள்! அப்போது உங்களுக்கே தெரியும்! என்று கூறினான்.

சுவாமி விவேகானந்தர் துப்பாக்கியைக் கையில் எடுத்தார். அங்கிருந்த முட்டையோடுகளைக் குறி வைத்து சுட ஆரம்பித்தார். அப்போது அங்கு சுமார் பன்னிரெண்டு முட்டையோடுகள் நீரோடையில் மிதந்துகொண்டிருந்தன.

விவேகானந்தர் வைத்த குறி ஒன்றுகூட தவறவில்லை. வரிசையாக அவர் ஒவ்வொரு முட்டையோடாகச் சுட்டார். அங்கிருந்த அத்தனை முட்டையோடுகளும் வெடித்துச் சிதறின! இதைப் பார்த்து அங்கிருந்த இளைஞர்கள் பெரிதும் வியப்படைந்தார்கள்.

அவர்கள் விவேகானந்தரிடம், நீங்கள் துப்பாக்கிச் சுடுவதில் ஏற்கெனவே நல்ல பயிற்சி பெற்றவராக இருக்க வேண்டும். அதனால்தான் நீங்கள் அத்தனை முட்டையோடுகளையும் ஒரு குறிகூடத் தவறாமல் சுட்டீர்கள், இல்லையா? என்று வினவினார்கள். அதற்கு விவேகானந்தர், என் வாழ்நாளில் இன்றுதான் நான் முதன் முறையாகத் துப்பாக்கியைத் தொடுகிறேன் என்றார். அவர் கூறியதை இளைஞர்களால் நம்ப முடியவில்லை.

அவர்கள், அப்படியானால் ஒரு குறி கூடத் தவறாமல் உங்களால் எப்படி முட்டையோடுகளைச் சுட முடிந்தது? என்று கேட்டார்கள். அதற்கு விவேகானந்தர், எல்லாம் மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதில் தான் இருக்கிறது. மனதை ஒருமுகப்படுத்திச் செய்யும் எந்தச் செயலும் வெற்றியைத் தரும் என்று பதிலளித்தார்.

கோழைகளுடனோ அல்லது அர்த்தமற்ற அரசியலுடனோ எனக்கு எந்த விதத்தொடர்பும் இல்லை.

உன்னுடன் அதிக நேரம் இருப்பவர் யார்?*

நள்ளிரவில் 100 கி.மீ வேகத்தில் சென்று கொண்டிருந்த கார் திடிரென்று நின்றது..!!

டிரைவர் சீட்டுக்கு பக்கத்து சீட்டில் உட்கார்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்த என் நண்பரை டிரைவர் தட்டி எழுப்பினார்,

கனவு காணக் கனவை நனவாக்கக் கற்றுத்தந்தவரே

கடுகு அளவும் கவலை நாளும் கொள்ளாதவரே

முயற்சி திருவினையாக்கும் என்பதற்கும் முன் மாதிரியானவரே

மூளையை விஞ்ஞானத்திற்கும் பயன்படுத்திய முக்கியமானவரே

படகோட்டி மகனாய்ப் பிறந்து விஞ்ஞானி ஆனவரே

பொக்ரான் அணுகுண்டு வெடித்து வியப்பில் ஆழ்த்தியவரே

செய்தித்தாள் விற்றுப் படித்துத் தலைப்புச் செய்தியானவரே

செய்தியாக மக்களுக்கு அறநெறி அருள்பவரே

செடி கொடி வளர்க்கும் இயற்கையின் நேசரே

சின்னஞ்சிறு அரும்புகளை விரும்பும் இனியவரே

பல்லாயிரம் மாணவர்களைச் சந்தித்த சாதனையாளரே

பண்பை விதைத்து வரும் போதகரே

ஆடம்பரம் விரும்பாத அடக்கத்தின் அடையாளமானவரே

ஆரவாரம் இல்லாத அன்பின் இமயமானவரே

போலி மரபுகளைப் புறக்கணித்த வரலாற்று நாயகரே

போதி மரத்துப் புத்தனைப்போல ஆசை துறந்தவரே

தோல்விக்குத் துவளாமல் முயற்சித்து வென்றவரே

தன்னம்பிக்கை வலிமையை தரணிக்குச் சொன்னவரே

அக்னிச் சிறகுகள் விரித்து அளப்பரிய சிகரம் சென்றவரே

அனûத்துக் குடிமக்களின் இதயத்தில் நின்றவரே

உங்களைக் குடியரசுத் தலைவர் பதவி கௌரவப்படுத்தவில்லை

உங்களால் குடியரசுத் தலைவர் பதவி கௌரவப்படுத்தப்பட்டது

நேர்வழியின் சிகரத்திற்கு மகுடம் சூட்டுங்கள்

நேர்மையின் சின்னத்திற்கு நோபல் பரிசு தாருங்கள்!

பொருளாதாரப் பாதிப்பு உலக நாடுகளிடம் , வேலைப் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தியது.

ஒன்று அல்ல இரண்டு அல்ல …பல கம்பெனிகள் சம்பளம் கொடுக்க முடியாமல் கணக்கை முடித்துக் கொடுத்தார்கள்.

இருந்த வேலை போய் விட்டது.அடுத்த வேலை தேடிக் கொள்ளலாம் என நினைக்கும் முன்பே கையில் மொத்தப் பணமும் வந்து திக்கு…முக்காட வைத்தது.

பத்தாயிரத்தை முழுமையாகப் பார்த்து அறியாத தொழிலாளர்கள் ,தகுதி வாரியாக ஒரு இலட்சம், இரண்டு இலட்சம் மூன்று இலட்சம் எனக் கொடுத்து கணக்கு முடிக்கப்பட்டு இருந்தது.அதில் ராமுவும் ஒருவன்.

கையில் பணம் வரவும் நடை உடை பாவனை எல்லாம் மாறிவிட்டது.தன் நிலை எது என்பதை மறந்து உயரத்தில் பறக்கும் பலூன் போல் பறக்க ஆரம்பித்து விட்டான் ராமு.

தனக்குத் தெரிந்த தொழில் செய்ய முற்படாமல், தனக்குத் தெரியாத உயர் பதவி வேலைகள் செய்வது தான் தனக்கு கவுரவம் என எண்ண ஆரம்பித்து விட்டான் ராமு.

உயரத்தில் பறக்கும் பலூன் காற்று அடிக்கும் பக்கம் எல்லாம் போவது போல் ,பணம் கைக்கு வந்ததும் நண்பர்கள் உறவினர்கள் என அன்பு மொழி பேசிவந்ததில் அவர்கள் பக்கம் எல்லாம் சாய ஆரம்பித்தான்.

பறக்கும் பணத்தின் மீது பாசம் வைத்த உறவுகள்,நண்பர்கள் என்று தெரியாமல் ஆடம்பர செலவுகளிலும் ,நண்பர்களுடன் மது அருந்துவதிலும் காலத்தை கழித்தான் ராமு.

தனக்குத் தெரிந்த வேலையைத் தேடவே இல்லை.

பணம் பறந்து விட்டது. காற்றுப் போன பலூன் நூலில் தொங்குவது போல் அவன் முகம் இன்று சூம்பிப்போய் இருந்தது .

பணம் வந்த மறு நிமிடமே அவன் உழைத்த உழைப்பை உதாசினப்படுத்தினான் .அந்த உழைப்பால் வந்த பணம் தானே இது என்பதை ஒரு நிமிடம் எண்ணி இருந்தாலும் ராமு தடுமாறி இருக்க மாட்டான்.

பணம் வந்தாலும் உழைத்துக் கொண்டே இருப்பவர்களுக்குத்தான் உயர்வு என்ற உச்சி ஆசனம் தரப்படும்.

”பறப்பதை நம்பி இருப்பதை கை விட்டவர்களுக்கு ” பாதாள குழிதான் பாதை காட்டும்,என்பதை தாமதமாகப் புரிந்து கொண்ட ராமு தனக்குத் தெரிந்த வேலையைத் தேடிப்போனான் .

முன்னொரு காலத்தில் சீனாவில் ஒரு பெரிய வியாபாரி தனக்குப் பின் வியாபாரத்தை தன் மூன்று மகன்களில் யார் வசம் ஒப்படைப்பது என்று தீர்மானிக்க அவர்களுக்கு ஒரு போட்டி வைத்தான். யார் அதிக அளவு சீப்புகளை புத்த மடாலயத்திற்கு விற்கிறார்களோ அவன் தான் தன் வியாபாரத்தை நிர்வகிக்கத் தகுதியானவன் என்று அறிவித்தான்.

மொட்டை அடித்துள்ள புத்த பிக்குகளிடம் சீப்பு வியாபாரமா என்று மகன்கள் மூவரும் ஆரம்பத்தில் திகைத்தனர். ஒரு சீப்பைக் கூட விற்க முடியாதே என்று நினைத்தனர். ஆனால் பின் மூவரும் முயற்சி எடுப்பது என்று முடிவு செய்தனர். அவர்கள் தங்கள் திறமையை வெளிப்படுத்த சில நாட்கள் அவகாசம் கொடுத்த அந்த வியாபாரி அது முடிந்தவுடன் மகன்களை அழைத்து அவர்கள் எந்த அளவு வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள் என்று கேட்டான்.

ஓரு மகன் சொன்னான். “நான் இரண்டு சீப்புகள் புத்த மடாலயத்திற்கு விற்றேன்”

வியாபாரி கேட்டான். “எப்படி?”

“புத்த பிக்குகளிடம் இந்த சீப்பை முதுகு சொறியவும் உபயோகிக்கலாம் என்று சொல்லிப் பார்த்தேன். இரண்டு புத்த பிக்குகளுக்கு அது சரியென்றுபட்டது. அதனால் அவர்கள் இருவரும் இரண்டு சீப்புகள் வாங்கினார்கள்:”

இன்னொரு மகன் சொன்னான். “நான் பத்து சீப்புகள் விற்பனை செய்தேன்”

வியாபாரி ஆச்சரியத்துடன் கேட்டான். “எப்படி?”

“வழியெல்லாம் காற்று அதிகமாக உள்ளதால் மலை மேல் உள்ள அந்தப் புத்த மடாலயத்திற்குப் போபவர்கள் தலைமுடியெல்லாம் பெரும்பாலும் கலைந்து விடுகிறது. அப்படிக் கலைந்த தலைமுடியுடன் புத்தரை தரிசிக்க பக்தர்கள் செல்வது புத்தருக்குச் செய்யும் அவமரியாதையாகத் தோன்றுகிறது என்று புத்த மடாலயத்தில் சொன்னேன். ஒரு பெரிய கண்ணாடியும் சில சீப்புகளும் வைத்தால் அவர்கள் தங்கள் தலைமுடியைச் சரி செய்து கொண்டு புத்தரை தரிசிக்க செல்வது ந்ன்றாக இருக்கும் என்ற ஆலோசனையும் சொன்னேன். ஒத்துக் கொண்டு பத்து சீப்புகள் வாங்கினார்கள்”

வியாபாரி அந்த மகனைப் பாராட்டினான்.

மூன்றாம் மகன் சொன்னான். “நான் ஆயிரம் சீப்புகள் விற்பனை செய்தேன்”

வியாபாரி ஆச்சரியத்தின் எல்லைக்கே சென்றான். “எப்படி?”

“அந்த புத்த மடாலயத்திற்கு ஏராளமானோர் வந்து பொருளுதவி செய்கிறார்கள். அவர்கள் உதவியை மெச்சி புத்தரின் ஆசிகள் அவர்களை வழிநடத்தும் வண்ணம் அவர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு நினைவுப் பரிசு வழங்கினால் அது மேலும் பலரும் புத்த மடாலயத்திற்கு உதவி செய்யத் தூண்ட உதவும் என்றேன். அந்த மடாலயத் தலைவர் என்ன நினைவுப் பரிசு தரலா என்று மடாலயத் தலைவர் கேட்டார்.

நான் புத்தரின் வாசகங்களைப் பதித்து வைத்திருந்த சில சீப்புகளை நீட்டினேன். அந்த சீப்புகளை தினமும் உபயோகிக்கும் பக்தர்களுக்கு அந்த உபதேசங்களைத் தினமும் காணும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும், அந்த உபதேசங்கள் அவர்களைத் தினமும் வழிநடத்துபவையாகவும் இருக்கும் என்று தெரிவித்தேன். அது நல்ல யோசனை என்று நினைத்த மடாலயத்தலைவர் உடனடியாக அப்படி புத்தரின் வாசகங்கள் பதித்த ஆயிரம் சீப்புகள் வாங்க ஒப்புக் கொண்டார்”

அந்த வியாபாரி எந்த மகனிடம் தன் வியாபாரத்தை ஒப்படைத்தார் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.

மொட்டை பிக்குகளிடம் சீப்பு விற்கப் போவது கண்டிப்பாக ஆகாத வேலை என்று நினைப்பது தான் பொதுவாக நாம் காணக்கூடிய மனோபாவம். விதி சில சமயங்களில் நம்மைக் கொண்டு சேர்க்கும் சூழ்நிலையும் கிட்டத்தட்ட இதே போலத் தான் இருக்கும். அதிலிருந்து மீள்வதற்கு வழியே இல்லை என்று முதலில் தோன்றும். ஆனால் அதை ஒப்புக் கொண்டு முடங்கி நிற்போமானால் நாம் தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டு விட்டோம் என்பது பொருள்.

அந்த வியாபாரியின் மகன்கள் ஏதாவது முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானித்தது புத்திசாலித்தனமான செயல். நாமும் நாம் இருக்கும் அந்த மோசமான சூழ்நிலைக்குத் தீர்வே இல்லை என்று ஆரம்பத்தில் தோன்றினாலும் ஏதாவது செய்து நல்ல தீர்வைக் காண வேண்டும் என்று தீர்மானிப்பதுவே அறிவு.

முயற்சிகளிலும் பல வகை உண்டு என்பதற்கு வியாபாரியின் மூன்று மகன்கள் முயற்சிகளே உதாரணம்.

ஒரு மகன் புத்த பிக்குகளிற்குத் தலை வார சீப்பு பயன்படா விட்டால் வேறெதற்காவது பயன்படுமா என்று யோசித்ததன் பலனாக இரண்டு சீப்புகள் அவனால் விற்க முடிந்தது. புத்த பிக்குகளுக்கு சீப்பு பயன்படாமல் போனாலும் அவர்களைச் சார்ந்தவர்களுக்கு சீப்பு பயன்படுமா என்று இன்னொரு மகன் யோசித்ததால் அந்த புத்த மடாலயத்தின் முன்புறம் சில சீப்புகள் வைத்து பக்தர்கள் தலைமுடியை முறையாக வாரிக் கொண்டு உள்ளே நுழைய உதவியாக பத்து சீப்புகள் விற்க முடிந்தது.

ஆனால் இந்த இரண்டு மகன்களுடைய முயற்சியாலும் தொடர்ந்து அந்த புத்த மடாலயத்திற்கு சீப்பு விற்க வழியில்லை. அவர்களுடைய விற்பனை ஒரு முறையோடு முடிந்து போய் விட்டது.

மூன்றாம் மகன் கூட இரண்டாம் மகன் போலவே புத்த பிக்குகளுக்குப் பயனில்லா விட்டாலும் அவர்களுடன் சம்பந்தப்படும் மற்றவர்களுக்குப் பயன்படுமல்லவா என்கிற சிந்தனையைத் தான் செய்தான். அந்த வெறும் சீப்பை புத்தரின் உபதேசங்களைச் செதுக்கி அதை அவர்கள் விரும்பும் வண்ணம் உயர்த்தி அதை நன்கொடை வழங்கும் பக்தர்களுக்கு புத்தரின் ஆசியாக மாற்றி விற்பனை செய்தான். அவனுடைய வித்தியாசமான சிந்தனை அதற்காக அவன் எடுத்துக் கொண்ட உழைப்பு எல்லாம் மற்றவர்களை மிஞ்சும் வண்ணம் வெற்றி பெற்றது. மேலும் மற்ற இருவரைப் போல் இவனுடைய விற்பனை ஒரு முறையோடு முடிகிற விற்பனை அல்ல. புத்த மடாலயத்திற்கு நன்கொடைகள் தருகிறவர்கள் அதிகரிக்க அதிகரிக்க இவன் விற்பனையும் அதிகரிக்கும்.

ஒரு சூழ்நிலையை ஒரே நேர்கோணத்தில் பார்ப்பது இரண்டு சீப்பு விற்ற மகனைப் போல அற்ப விளைவுகளையே ஏற்படுத்தும். பார்வையை சற்று விரிவுபடுத்தி வேறு கோணங்களிலும் சிந்தித்து செயல்படுவது பத்து சீப்பு விற்றவன் முயற்சி போல நல்ல விளைவுகளை அதிகரிக்கும். மேலும் பல கோணங்களிலும் சிந்தித்து, தன் திறமையையும் உழைப்பையும் சேர்த்து முயற்சி செய்பவன் அடையும் நன்மைகள் ஆயிரம் சீப்புகள் விற்பனை செய்தவன் முயற்சியைப் போல பலமடங்கு அதிகரிக்கும். ஆரம்பத்தில் வழியே இல்லை என்று தோன்றியது போய் புதிய பிரதேசங்களுக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும் வாய்ப்பாக அமையும்.

எனவே எந்தவொரு கடினமான சூழ்நிலையிலும் மனம் துவண்டு விடாதீர்கள். முடியாது என்று தோன்றும் ஆரம்ப அபிப்பிராயத்திற்கு அடிபணியாதீர்கள். பார்வையை விரிவுபடுத்துங்கள். புதிய புதிய கோணங்களில் சிந்தியுங்கள். சில சிறிய மாற்றங்களால் பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்த முடியுமா என்று யோசியுங்கள். பொறுமையுடனும், நம்பிக்கையுடனும், துடிப்புடனும் முயன்றால் அந்தக் கடினமான சூழ்நிலையே நீங்கள் அடையப் போகும் அளப்பரிய வெற்றிகளுக்கு அஸ்திவாரமாக அமையக்கூடும்.

“கோபத்துக்குக் கொள்ளி வைப்போம். ஆனந்தத்தை அள்ளி வைப்போம் !”

‘கோபமாக இருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும், அறுபது வினாடி ஆனந்தத்தைத் தொலைத்து விடுகிறோம்’என்கிறார் ரால்ப் வால்டோ.

ஆனந்தமும் கோபமும் எதிர் எதிர் துருவங்களில் வேர்விட்டு அமர்ந்திருப்பதை அவருடைய வார்த்தைகள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

‘எனக்குக் கோபமே வராதுங்க’ என்று யாராவது சொன்னால் அவர் பொய் சொல்பவராக இருக்க வேண்டும். அல்லது அதிசயப்பிறவியாய் இருக்க வேண்டும்.

கோபம் தும்மலைப் போன்றது. சாதி மத நிற பேதமில்லாமல் எல்லோருக்குமே வரும். சிலரிடம் ‘நீங்க அடிக்கடி கோபப்படுவீங்களாமே?’ என்று கேட்டால் கூட ‘எவண்டா அப்படிச் சொன்னது?’ என கோபப்பட ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

இதில் சமர்த்துக் கோபம் ஒன்று உண்டு. ‘வரையறுக்கப்பட்ட, கட்டுக்குள் இருக்கக் கூடிய, நிலை தடுமாற வைக்காத’ கோபத்தை அப்படி அழைக்கிறார்கள். உதாரணமாக உங்கள் குழந்தை கீழ்ப்படிதல் இல்லாமல் வளர்கிறது எனில் உங்களுக்குக் கோபம் எழும். அந்த கோபம் கத்தலாகவோ, சண்டையாகவோ இல்லாமல் வரையறுக்கப்பட்ட நிலையில் வெளிப்படும்போது வழிகாட்டும் அறிவுரையாய் மாறி விடுகிறது.

‘மேனேஜர் கோபப்படுறதுலயும் ஒரு நியாயம் இருக்குப்பா. இன்னிக்கு வேலையை முடிக்கலேன்னா சிக்கல் பெரிசாயிடும்’ என பேசிக்கொள்ளும் ஊழியர்கள் மேலதிகாரியின் நியாயமான கோபத்தைப் பேசுகிறார்கள்.

ஆனால் கண்கள் விரிய, கைகளை நீட்டி, குரலை உயர்த்தி ஆவேசமாய்ப் பேசும் கோபம் எந்த இடத்திலும், எந்தச் சூழலிலும் கொண்டாடப்படுவதில்லை என்பதே உண்மை.

கண்ணனுக்கு இன்று பள்ளி விடுமுறை .தாமதமாகவே எழுந்தான் . மகன் எழுந்ததைப் பார்த்த பூங்கொடி ‘ கண்ணா எழுந்து விட்டாயா , பல் துலக்கி விட்டு வா’ பால் தருகிறேன் ”என்றாள்.

சோம்பல் முறித்துக் கொண்டே எழுந்தவன் காலைக் கடன்களை துரிதமாக முடித்தான் .

அம்மா எடுத்து வைத்த பாலைக் குடித்தான் .

தொலைக்காட்சியைப் போட்டு மாற்றி..மாற்றி போட்டுப் பார்த்தவன் , எதுவும் பிடிக்காமல் எழுந்து பந்தை எடுத்து அடித்து விளையாடினான்.

‘குளித்து விட்டு வா கண்ணா சாப்பிடலாம்’, அப்பாவிற்கு அவசர வேலை என்று போய் விட்டார்கள் என்றாள் பூங்கொடி .


‘சரியம்மா’ என்றவன் குளிக்கச்சென்றான் .

அவன் வருவதற்குள் தோசை சுட ஆரம்பித்தாள் பூங்கொடி .

கண்ணன் வந்தவுடன் சாமியை கும்பிட்டுவிட்டு சாப்பிட வந்தான் .

இருவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள், சட்னி, வைக்கட்டுமா ? என்றாள் பூங்கொடி.


”போதும்” என்றவன் சாப்பிட்டு முடித்தான்.

வெளியில் இருந்து ‘பெல்’ அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது .

கையைகழுவிவிட்டு வந்த கண்ணன் துண்டில் கையைத் துடைத்தபடி வாசலுக்கு வந்து கதவைத் திறந்தான் .

எதிர்த்த வீட்டு கோபி நின்று கொண்டு இருந்தான் .

‘கண்ணன் விளையாடப் போகலாமா’ என்றான் கிரிக்கெட் மட்டையுடன் …

இருவரும் ஐந்தாம் வகுப்பு முடித்து ஆறாம் வகுப்பு போகப் போகிறார்கள்.,

எதிர்த்த…எதிர்த்த வீடு என்பதால் வீட்டிற்கு முன் உள்ள மரநிழலில் விளையாடுவார்கள்.

அன்றும் அப்படித்தான் விளையாடியபோது பக்கத்து வீட்டு சன்னல் அருகில் போய் விழுந்தது பந்து. அதைப் பார்த்த அந்த வீட்டு அம்மா சன்னல் உடைந்தது போல் கத்திக் கொண்டு வர….

பையன்கள் இருவரும் பயந்து ஓட நிறுத்தி வைத்து இருந்த வண்டி மேல் இடித்து கீழே விழுந்தான் கண்ணன் .

காலில் சிராய்வு ஏற்பட்டு விட , முட்டியை ஒரு கையால் பிடித்துக் கொண்டு எழுந்த கண்ணன் கண்ணில் நீர் வழிந்தது வலியால் .

அங்கு வந்த கோபியின் அம்மா ,சத்தம் கேட்டு கோபியின் முதுகில் ஒன்று வைத்தாள்.. காலையில் விளையாட வேண்டாம் என்று சொன்னால் கேட்டாத்தானே என்றவள் மீண்டும் முதுகில் ஒன்று வைத்து இழுத்துக் கொண்டு போனாள்.

‘முருங்கையை ஒடிச்சு வளர்க்கணும் , பிள்ளையை அடிச்சு வளர்க்கணும் ‘ இல்லை என்றால் இரண்டும் பயன்படாமல் போகும் என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்ட பூங்கொடி ,கண்ணனின் காயத்துக்கு மருந்து தடவினாள் .

தாமஸ் ஹாப்ஸ், தத்துவவியலாளர்

அறிவியல் துறைகளுக்கிடையே உள்ள பிரிவுகள் தற்காலிகமானவை. வேதியியலாளரும் இயற்பியலாளரும் ஆழமாகத் தோண்டினால் இருவரும் ஒரு பொதுத் தளத்தையே வந்தடைவர்.

கிரெக் ஐல்ஸ்

நாவலாசிரியர்

ஐசக் அசிமோவ்
அறிவியல் புனைவு எழுத்தாளர்.

பெண்களுக்கு தன்னம்பிக்கையும் தைரியமும் வேண்டும், இந்த கருத்தை வலியுறுத்தி சமீபத்தில் இந்தி படம் வெளிவந்துள்ளது.ராணி முகர்ஜி நடித்த அந்த திரைப்பட ம்,சமீபகாலமாக பெண்களுக்கு ஏற்படும் பலவிதமான கொடுமைகளை ஒழிப்பதற்கான கருத்துக்களை உள்ளடக்கியது.எனவே பெண்களுக்கு துணிச்சலும் தன்னம்பிக்கையும் தேவை.இந்தக் கருத்தை மையமாக வைத்து இந்த இந்த திரைப்படம் தயாரிக்கப்பட்டு உள்ளது.இந்த படம் பெண்களுக்கு தங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ள துணிச்சல் தன்னம்பிக்கை பெறுவது போன்ற விஷயங்களை எடுத்து சொல்கின்றன.சினிமா,பத்திரிகை,வானொலி போன்ற ஊடகங்கள் மூலம் தன்னம்பிக்கை கருத்துகள் இளைஞர்களிடம் விரைந்து சென்றடையும்.

நீங்கள் தண்ணீரை பல இடங்களில் பார்த்து இருப்பீர்கள் .கண்மாயில், குளத்தில், கிணற்றில்,நீரோடையில் சுழன்று செல்லும் ஆற்று வெள்ளம் போன்றவை.எல்லா இடங்களிலும் ஒரே தண்ணீர் தான்,ஆனால் தண்ணீரின் ஆக்ரோசத்தை ,சீறிப்பாயும் அருவியில் பார்க்கலாம்.பல இடங்கில் தூங்குவது போல் உள்ள இந்த நீருக்கு இவ்வளவு வலிமை எங்கிருந்து வந்தது என்று எப்பவாவது நாம் சிந்தித்து பார்த்து இருக்கிறோமா ?அது போல் தான் உறங்கிக்கொண்டு இருக்கும் தனி மனிதனுக்கு தன்னம்பிக்கை என்ற கருத்து எழுச்சி பெற்று அவர்களது இலட்சியத்தை அவர்கள் எட்டிப்பிடிக்கும் வரை யாரும் அவர்களை கட்டுப்படுத்த முடியாது.நீரோடையில் சீறிப்பாய்ந்து செல்லும் நீர் ஓரிடத்தில் சென்று பின் அமைதி அடைகிறதோ அது போன்று ஒரு காரியத்தில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற தன்னம்பிக்கை மிகுந்தவர்கள் அந்த இலக்கை அடையும் வரை ஓயமாட்டார்கள் .அவர்கள் வெற்றி பெற்ற பின்னரே அமைதி பெறுவார்கள்.

வாழ்க்கையில் கிடைக்கும் தோல்விகளை தன்னம்பிக்கை மிக்க படிக்கட்டுகளாக மாற்றி வெற்றி பெறுவதும் ஒரு சாதனைதான்.சமீபத்தில் மதுரா என்ற பெண் ,பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்த இவர் வறுமை காரணமாக மேற்கொண்டு படிக்க இயலவில்லை.இருந்தாலும் தன்னம்பிக்கை மிக்கவரான இவர், வயல் வேலைகளுக்கு சென்று விட்டு பின்னர் தனது தோழிகளின் புத்தகங்களை இரவல் பெற்று பள்ளிக்கு செல்லாமல் வீட்டில் இருந்தபடியே படித்து பிளஸ் டூ வெற்றி பெற்றுள்ளார். அதன் பின்னர் பல துறைகளில் தேர்ச்சி பெற்று உள்ளார்.இதற்கு காரணம் வறுமை ஒருபுறம் இருந்தாலும் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற துணிச்சலும் தன்னம்பிக்கையும் தான் காரணம் என்றால் மிகையில்லை.

ஒவ்வொரு கால கட்டடத்திலும் வெற்றி பெற நல்ல தன்னம்பிக்கை உள்ள உணர்வுகளை ஏற்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.நமது நாட்டில் சிறு வயது குழந்தைகளுக்கு தன்னம்பிக்கை கருத்துக்களை எடுத்துச்சொல்லி ,அவர்களை மிகுந்த நம்பிக்கை உடையவர்களாக வளர்க்க வேண்டும். படிப்பு ,விளையாட்டு போன்றவற்றுடன் தன்னம்பிக்கை கருத்துகளை அவர்களின் வாழ்வின் பல நிலைகளில்இருந்தே அவர்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும்.படிப்பு, விளையாட்டு எனஅவர்கள் செய்யும் செயல் எதையும் ஆழ்ந்து,கூர்ந்து செயல் படுத்தும் முறைகளில் தன்னம்பிக்கை கருத்துக்களை தூவி அவர்களது உணர்வுகில் தன்னம்பிக்கையும் துணிச்சலும் மிக்கவர்களாக வளர்க்க வேண்டும்.

தளராத முயற்சியும் பொறுமையும் தன்னம்பிக்கை ஏற்பட முதல் படி என்று சொன்னால் கூட வியப்பேதும் இல்லை.எதையும் இருந்த இடத்தில் இருந்தே பெற்று விடலாம் என்றால் அது சோம்பேறித்தனம் என்று கூட கூறலாம்.

நகரில் ஒரு மிகப்பெரிய பிரமுகர் இருந்தார் .பொதுவாக உதவி என்று யார் சென்றாலும் அவர் வெறும் கையுடன் அனுப்பியதாக தகவல் இல்லை.ஆனால் அவரை நேரில் சந்திப்பது அவ்வளவு எளிதில் முடிவதில்லை.ஒரு சமயம் இரண்டு பேர் அவரை வெவ்வேறு கால கட்டங்களில் சந்திக்க முயற்சி மேற்கொண்டனர்.முதலில் சென்றவர் பல முறை முயன்றும் அவரை சந்திக்க முடியவில்லை .ஏதாவது காரணத்தால் இவர் எப்போது சென்றாலும் அவரை சந்திக்க முடியாத நிலையே தொடர்ந்தது.

இதை அறிந்த அவரது நண்பர்கள் சிலர் அவர் வேண்டும் என்றே உன்னை சந்திக்க வில்லை .அவரை சந்தித்து உதவி பெறுவது என்பது வீண் வேலை என்று அவரது நம்பிக்கையை தகர்த்து விட்டனர்.நண்பர்களின் போதனை பலித்தது.,அவரை சந்தித்தால் உதவி கிடைக்கும் என்று எண்ணியவர் ,இனி அவரைப்பார்த்து அவர் எங்கே நமக்கு உதவப் போகிறார் என்ற அவ நம்பிக்கை ஏற்பட்டவுடன் ,தானக அவரது நடை தளர்ந்தது ,நம்பிக்கை எனும் தீப ஒளி குறையத் தொடங்கியது.அதன் பின்னர் அவர் தனது முயற்சியில் இருந்து பின் வாங்கி விட்டார்.

அதே சமயத்தில் இன்னொருவர் அந்த பிரமுகரை சந்தித்து அவரிடம் உதவி பெற்று விடவேண்டும் என்று தீவிர எண்ணத்துடன் நம்பிக்கையுட அவரை தேடிச்சென்றார்.ஒவ்வொரு தடவையும் பிரமுகர் பல வேலையாக வெளியே சென்று விடுவார்.இவரால் சந்திக்க முடியவில்லை .ஒருமுறை இவர் போவதற்கு ஐந்து நிமிடத்திற்கு முன்பு தான் அவர் அந்த இடத்தை விட்டு சென்றதாக தெரியவந்தது.இருந்தாலும் இவருக்கு மனஉறுதி குறையவில்லை.அவர் பெரிய பிரமுகர் அவருக்கு பல அலுவல்கள் இருக்கும் நம்மைவிட பல வேலைகள் அவருக்கு நிறைந்து இருக்கும் நமக்காக அவர் காத்திருக்க மாட்டார்.நாம் தான் அவரை காத்திருந்து எப்படியாவது சந்திக்க வேண்டும் .அதற்கு எத்தனை தடவை வந்தாலும் சரி ,அவரை சந்தித்து விட வேண்டும் என்பதில் மிகவும் தீவிரமாக தமது நம்பிக்கையில் சஞ்சலம் இன்றி காணப்பட்டார்.

ஒவ்வொரு முறையும் செல்லும் பொது அவரை முதலில் சந்திக்க சென்றபோது இருந்த ஆர்வத்துடனும் ,நம்பிக்கையுடனும் இருந்தார்.ஒரு நாள் அவரது நம்பிக்கை வீண் போகவில்லை.அவரை சந்தித்து அதற்கான நல்ல பலனை அவர் பெற்றுக்கொண்டார்.வாழ்க்கைக்கு மிகவும் அவசியம் தன்னம்பிக்கை தான் அதில் சோர்வு ஏற்பட்டால் எதிலும் வெற்றி பெற முடியாது.சிகரத்தின் உச்சியை எட்டவேண்டுமானால் கடினமான கற்களையும் ,முட்களையும் மிதித்து தான் செல்லவேண்டும் .அதற்கு மனத்தின் வலிமை மிகுந்த ஆயுதமாக தன்னம்பிக்கை இருக்க வேண்டும்.நாம் சிகரத்தை தொட்டுவிடுவோம் என்ற நம்பிக்கை விதையே லட்சியத்தை எளிதில் அட்டைய வைக்கும்.

முத்துக்குளிப்பவன் ஆழ் கடலில் மூச்சை அடக்கிக்கொண்டு செல்லவேண்டும்.அவ்வாறு செல்பவர்கள் சிறந்த பயிற்சி பெற்று இருப்பார்கள்.இருந்த போதிலும் அவர்கள் அசாத்தியமான தன்னம்பிக்கை உள்ளவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.அதே போல் தான் கடலின் அலைகளில் மீன் பிடிக்க செல்லும் மீனவர்களும் மிக தைரியமான தன்னம்பிக்கை உடையவர்களாக இருப்பார்கள்.அதனால் தான் அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் போராடி வெற்றி பெறுகிறார்கள்.

ஒரு கிராமத்தில் பெரிய, சிறிய வயதுடைய பல சிறுவர்கள் ஒன்று கூடி விளையாடிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.அதில் பெரிய பையன்கள், சிறிய பையன்கள் எல்லோரும் இணைந்து பல விதமான விளையாட்டுகளை விளையாடிக்கொண்டு இருந்தனர்.கிராமத்தில் உள்ள மரங்களில் ஏறுவது,குதிப்பது என்றும் ஆடிப்பாடிக்கொண்டு இருந்தார்கள் ,சிலர் பயத்தில் மரத்தில் ஏற மறுத்து விட்டனர்.

அப்போது ஓரிடத்தில் ஒரு ஓடையை கடக்கவேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டது ஓடையின் அகலம் நான்கு அல்லது ஐந்து அடி இருக்கும் ஓடையில் தண்ணீர் நிறைந்து ஓடிக்கொண்டு இருந்தது.ஓடையை சில சிறுவர்கள் அனாவ சியமாக தாண்டிக்குதித்து சென்றனர்.ஆனால் ஒருசில சிறுவர்கள் பயந்த சுபாவமாக இருந்தவர்கள் தண்ணீருக்குள் விழுந்து விடுவோமோஎன்ற பய உணர்வில் தாண்டிக்குதிக்க மறுத்து விட்டனர்.

எதிர் கரையில் இருந்தவர்கள் உற்சாகமூட்டியும் அவர்கள் தாண்டிக்குதிக்க வில்லை.அதற்கான முயற்சியை கூட அவர்கள் மேற்கொள்ளவில்லை.சிறிது தூரம் நடந்து சென்று தண்ணீர் குறைவாக சென்ற இடத்தில் இருந்து ஓடையை கடந்து மறு பக்கம் சென்றனர்,சிறுவர்களில் பலர் அபார தன்னம்பிக்கை மிக்கவர்களாக காணப்பட்டார்கள். எதையும் செய்து பார்த்து விடலாம் என்ற அதீத தைரியமும், தன்னம்பிக்கையும் கொண்டு விளங்கினார்கள். அதனால் அவர்கள் வெற்றி பெற்றார்கள்.

இங்கே சில சிறுவர்களுக்கு போதிய தன்னம்பிக்கை அவர்களிடத்தில் இல்லை .நம்பிக்கையுடன் நாம் தாவி குதித்து விடுவோம் என்ற எண்ணம் ஏற்படாததால் அவர்கள் ஓடையை தாவிக்குதிக்க முடியவில்லை .

எனவே எதிலும் வெற்றி பெற முதலில் தன்னம்பிக்கை அவர்களுக்குள்ளே ஏற்படவேண்டும்.ஒவ்வொருக்கும் முதலில் தேவை தன்னம்பிக்கையும் மனதைரியமும் தான்.இவைகள் வெற்றியை எட்டுவதற்கான படிக்கட்டுகளாகும்.

சமீபத்தில் ஒரு நாள் காலையில் தினசரி பத்திரிக்கை ஒன்றை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன்.இரண்டு மூன்று பக்கங்களை புரட்டியவுடன் ஒரு செய்தி பெரிய அளவில் வெளியிடப்பட்டு இருந்தது.நன்றாக படித்து ,பெர்ய அளவல் தேவைக்கு அதிகமான சம்பளத்தில் வேலை பார்த்துக்கொண்டு இருந்த இளைஞர் ஒருவர் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்பது செய்தி.அவரது புகைப்படத்தை பார்க்கும் போது மிக அழகாக இருந்தது.நிறைய படித்து நல்ல வேளையில் இருந்த இவர் ஏன் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்பது தெரியவில்லை.அதற்கான காரணமும் பத்திரிகையில் இல்லை.அந்த செய்தியை பார்த்துவிட்டு மேலும் சில பக்கங்களை புரட்டியபோது ஒரு பக்கத்தில் ஒரு விவசாயின் புகைப்படத்தை போட்டு வேளாண் உற்பத்தியில் சாதனை செய்துள்ளார் என்றும் ,அதற்கான அரசின் பணப்பரிசு மற்றும் சான்றிதழ் வழங்கப்படும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது.அந்த செய்தியில் ஒரு குறிப்பட்ட ரக நெல் உற்பத்தியில் அரசின் குறியீட்டு அளவை விட கூடுதல் விளைச்சல் செய்து காட்டியுள்ளார் என்றும் கூறப்பட்டிருந்தது.அந்த விவசாயிக்கு எழுதப்படிக்க மட்டும் தான் தெரிந்துள்ளது.அதுவும் தாய் மொழியல் மட்டும் தான் என்றும் குறிப்பிட்டு இருந்தார்கள்.

இந்த இரண்டு செய்திகளையும் படித்த போது எனக்கு ஒன்றுதான் தெரியவந்தது.படிப்பு, அழகு, கைநிறைய வருவாய் இருந்தும் அவர் விரும்பிய வாழ்கையை அமைத்து கொள்ள முடியும் என்ற நிலை இருந்தும் அவர் நிம்மதியாக வாழவில்லை. அப்படி என்றால் அவர் வாழ்க்கையில் எதை கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமோ அதைகற்றுக் கொள்ளவில்லை .அது தான் தன்னம்பிக்கை..வாழ்க்கையில் எது வந்தாலும் அதை எதிர்க்க துணிந்த மனநிலை நம்பிக்கையான மனம் அதை அவர் வளர்த்துக்கொள்ளாததால், எதோ ஒரு சின்ன பிரச்சினையை ஏற்பட்டுள்ளது.அதை கூட தாங்க முடியாமல் உயிரை போக்கிக்கொண்டுள்ளார். வாழ்க்கையில் ஒரு மனிதனுக்கு எப்போதும் தன்னம்பிக்கை மிகுந்து காணப்பட வேண்டும். அப்போது தான் எதையும் எதிர் கொள்ளும் மன நிலையை உருவாக்கி தரும்.

அதே சமயம் அதிகம் படிப்பறிவில்லாத விவசாயிக்கு அரசின் விவசாய அறிவிப்பு தெரியவந்துள்ளது.இந்தப்பரிசை பெறவேண்டும் என்ற தன்னம்பிக்கை, நாம் எப்படியும் இதை அடைந்தே தீருவோம் என்ற உறுதி அவருக்கு இருந்துள்ளது.அதனால் அவர் உறுதியான நிலையில் முயன்று அதில் வெற்றியும் பெற்றுள்ளார்.அதற்கு காரணம் அவரது தன்னம்பிக்கை தான் என்று உறுதியாக கூறமுடியும்.

சாதனை விவசாயி இது பற்றி தெரிவிக்கும் போது,’நான் இந்த முயற்சியில் இறங்கும் போது பலர் என்னை கிண்டலும் கேலியும் செய்தனர். ‘ஏம்பா வீண் வேலை அதிகாரிகள் சொல்கின்ற அளவுக்கு மகசூல் எதுவும் கிடைக்காது.,அவர்கள் பாட்டுக்கு சொல்லிவிட்டு போய் விடுவார்கள் என்று கூறினார்கள் .

ஆனால் வேளாண் அதிகாரிகள் எனக்கு நம்பிக்கை தரும் வார்த்தைகளை கூறி எவ்வாறு செயல்படவேண்டும் என்றும் ,அவ்வப்போது தொடர்பு கொண்டு ஆலோசனை வழங்கினார்கள்.அவர்கள் கூறிய வழி முறைகள் எனக்குள் தன்னம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது.நாம் எப்போதும் விவசாயம் செய்யப்போகிறோம் அதிகாரிகள் கூறிய முறையில் செயல்பட்டு இந்த முறை வெல்வது என்ற ஒரே குறிக் கோளுடேன் நான்கு,ஐந்து மாதங்கள் தீவிரமாக செயல்பட்டதால் அவர்கள் அறிவித்த அளவை விட அதிகமாக விளைச்சல் செய்து காட்டினேன்.அதிகாரிகளே அதைபார்த்து வியந்து பாராட்டு தெரிவித்தார்கள்..இந்த முயற்சியில் எனக்கு இருந்த ஒரே நம்பிக்கை அது தான் தன்னம்பிக்கை.

எனவே இதில் இருந்து என்ன தெரிகிறது தற்கொலை செய்து கொண்டவர் மிகுந்த படிப்பறிவு மிக்கவராக இருந்தும் தன்னம்பிக்கை இல்லாமல் இருந்ததால் அவர் ஒரு மோசமான முடிவை மேற்கொண்டார்.அதிகம் படிக்காத ஒருவர் எதையும் தன்னம்பிக்கை உணர்வுடன் செயல் பட்டதால் வெற்றி பெற்றார்.எனவே வாழ்க்கையின் திறவு கோளாகஇருப்பது மனிதர்களுக்கு தன்னம்பிக்கை ஒன்றுதான் அதில் நம்பிக்கையுடன் செயல்பட்டால் எதையும் வென்று காட்டலாம் இரு உறுதி.பொதுவாக ஒருவர் புதிதாக எதை செய்தாலும் தொடங்கும் முன் முட்டுக்கட்டை போடுவது போல் பேசுவது,நம்பிக்கை அற்ற வார்த்தைகளை கொட்டுவது நம்மில் பலருக்கு கைவந்த கலை.அவருக்கு நன்மை செய்வதாக நினைத்துக்கொண்டு தொடக்கத்திலே அவர் மன தைரியத்தை தகர்த்து விடும் முறையில் பேசுவது பலரின் நிலை. ஒருசிலரே அவர்களை நம்பிக்கை கொள்ளும் வகையில் கருத்துக்களை கூறுவார்கள்.தொடக்க நிலையில் சிலர் ,இதையா செய்யப்போறே ,இந்த துறையிலே பெரிய பெரிய ஜாம்பவான்கள் எல்லாம் உள்ளனர். நீ என்னத்தை புதுசா செய்யப்போறே ,இதை விட்டு விட்டு வேறு வேலையைப் பார் என்று கூறுவதை நாம் பல சமயங்கில் பார்த்து இருக்கலாம். எதிலும் நாமும் முயன்றால் வெற்றி பெற்று விடலாம் என்ற நம்பிக்கை-அது தான் தன்னம்பிக்கை உணர்வுடன் செயல்பட்டால் வெற்றி நிச்சயம் நம் பக்கம் தான்.

அடுத்தவருக்கு நன்மை செய்யுங்கள். அது உங்களுக்கு மட்டும் அல்ல,அவருக்கும் மகிழ்ச்சியை கொடுக்கும்.

உளவியல் நிபுணர்களின் ஆய்வு முடிவு "சிற்றின்ப மகிழ்சிகளில்ஈடுபடுபவர்களை விட (தன்னை மட்டும் கருத்தில் கொண்டு),ஆரோக்கியமான, அர்த்தமுள்ள வழியில் தனது வாழ்வையும், சொல்,செயல்களையும் கொண்டிருப்பவர்கள் கூடுதல் மகிழ்ச்சியுடன்இருக்கிறார்கள்.

கவனம் கொடுங்கள் :-
பலரும் சரியாக செவிமடுத்து கேட்கிறோம் - என்றேநினைகிறார்கள்.

உண்மையில், மற்றவர் பேசும் போது பெரும்பாலனவர்கள் மனதுவேறெங்கோ இருப்பதால், சொல்பவரின் சொற்கள் சரியாகக்ரஹிக்கப்படுவதில்லை.
எனவே, அடுத்தவர் பேச்சை கூர்மையாக, அமைதியாக கேளுங்கள்,
அது அவர்களுக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியை கொடுக்கும்.
உறவு பலப்பட உதவியாக இருக்கும்.
மேலும் உங்களுக்கும் அது மிகவும் பயன் உள்ளதாக இருக்கும்.

எப்படி என்றால் - உங்கள் கேட்கும் திறன் கூடி உங்கள் Focussing Ability ஐ அதிகப்படுத்தும்.

ஐந்தாம் பாடம் தன்னலமற்ற பாங்கு! தன்னலமற்ற பாங்கினையும் பொதுவுடைமைக் கொள்கையையும் உலகுக்கு எடுத்தோதிய பெருமை என்றும் ஆற்றுக்குண்டு. மனிதனும் பிற உயிரினங்களும் உயிர்வாழ இன்றியமையாத நீரை நல்கியது ஆறுதான். மேலும், விவசாயம் செழித்து ஓங்கிட கரைதோறும் வண்டலைச் சேர்த்ததும் ஆறுதான். மனித இனம் தொடர்பு கொள்ள போக்குவரத்துச் சாலையாக அமைந்ததுவும் ஆறுதான். இப்படியாக, ஆறு எல்லா நிலையிலும் தன்னலம் மறந்து பொதுநலம் போற்றி வந்துள்ளமை நம்மை வியக்க வைப்பன. ஆனால், மனிதன் ஆறுகளைக் கொண்டானன்றி ஆறுகளின் அருங்குணத்தைக் கொண்டானில்லை! சுயநலத்தின் மொத்த உருவானான் மனிதன், அதற்கு எருவானது ஆறு.

நான்காம் பாடம் புதுப்பித்தல்! பழம்பெருமை பேசுவதிலும் பழம்பெருமையில் அகம் மகிழ்வதிலும் ஆற்றுக்கு உடன்பாடில்லை. ஆறு ஒவ்வொரு மணித்துளியும் தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொள்வதை தன் கடமையாகக் கொண்டிருக்கிறது. நேற்று இருந்த ஆற்றுநீர் இன்று இருப்பதில்லை. சென்ற மணித்துளியில் இருந்த ஆறு இன்று இருப்பதில்லை. ஆறு கடந்து வந்த பாதையை மறப்பதுமில்லை. அதற்காக இன்றைய பொழுதைத் துறப்பதுமில்லை. மனிதராகிய நாம் கடந்த காலவரலாற்றில் திளைத்து எதிர்காலச் சிந்தனையில் மூழ்கி நிகழ்கால º¢கரங்களை இழக்கிறோம்! இந்நிலை மாற வேண்டுமாயின் நாம் ஆறாக வேண்டும்.